اشعار مانی

هزار قصه شنیدم ز بی وفائی تومرا که جان و توانم ، بدست قصهء توست مرا ز نام تو این هستیم بجا ماندو گرنه نام خودم نامهء فراموشی استبیاد آنچه در آن خفته گشته نالهء عشقکه ناله نالهء من ، از نهانِ فریادستپیام عهد وفا را دگر نمی خوانیمرا که عهد وفا نیست ، ز بی وفائی توستبیک پیالهء عشقت خراب میکده امو گرنه خودم پیرِ می عرضهانممرا زجام لبت غرقِ در سَبو کردیبگیر دست و دلم تا نفس ز تو گیرمدرون خانه اگر مِهر تو نمی یابممیانِ قابِ دلم عکس مِهرِ تو زده امحدیثِ عشق و وفا را شنیده ای ز دلم ؟هرآنکه عاشق توست ، ...

هزار قصه شنیدم ز بی وفائی تو مرا که جان و توانم ،بدست قصهء توست مرا ز نام تو این هستیم بجا ماند و گرنه نام خودم نامهء فراموشی است بیاد آنچه در آن خفته گشته نالهء عشق که ناله نالهء من ، از نهانِ فریادست پیام عهد وفا را دگر نمی خوانی مرا که عهد وفا نیست ، ز بی وفائی توست بیک پیالهء عشقت خراب میکده ام و گرنه خودم پی...

هزار قصه شنیدم ز بی وفائی تو مرا که جان و توانم ،بدست قصهء توست مرا ز نام تو این هستیم بجا ماند و گرنه نام خودم نامهء فراموشی است بیاد آنچه در آن خفته گشته نالهء عشق که ناله نالهء من ، از نهانِ فریادست پیام عهد وفا را دگر نمی...