شمیم بوی ترا عاشقانه می آیدنسیم فصل ترا هر زمانه می آید اگر به مُوسِم گل انتظارِ طولانی استدلم خوش است ز هوایت ترانه می آیدبچشم نشسته مرا هر خیال روح انگیزچرا که خواستهء دل را بهانه می آیدکبوتر کویت شدم ز بام لبتدریغ مکن که پی آب و دانه می آیدز چشم جان و دل گر لحظه ای نمائی رُخبه بین که مرغ دل از آش...

غزلی از مانی ---هشیار کسی باید کز عشق جدا گردد زین تیر بلایش را بر زخم سوا گردددر مرحلهء سختی دام است و هوای دلعشق آید و برچیند هوش غرق هوا گرددبیداری و هوشیاری در عشق ندیدی کسسهل است به دریائی افتاده فنا گرددجانا تو بده جامی تا رسم سَماع آرممستانه کنم کاری جان فصل رها گرددای لعبت شیرازی سرمست و به ...

هزار قصه شنیدم ز بی وفائی تومرا که جان و توانم ، بدست قصهء توست مرا ز نام تو این هستیم بجا ماندو گرنه نام خودم نامهء فراموشی استبیاد آنچه در آن خفته گشته نالهء عشقکه ناله نالهء من ، از نهانِ فریادستپیام عهد وفا را دگر نمی خوانیمرا که عهد وفا نیست ، ز بی وفائی توستبیک پیالهء عشقت خراب میکده امو گرنه ...

ترانهء بیا مرا ببر ... ریتم ترانه = یکی یکی دو تا یکی یکی دو تا --- مرا مرا مرا – مرا مرا مرا بیا مرا ببر میون باغچه هابیا مرا ببر میون کوچه ها بیا مرا ببر بسوی رنگ خوش بیا مرا ببر به سمت بوی خوش - 2 آخر . دارم . تراگاهی . سویم . بیا هرجا . هستی . مراروئی . با ما . نما بیا مرا ببر بسوی باغچه هابیا م...

..............................................نازنینا ،  عمرِ  تو  جاوید  بادغنچه  های  دل  پراز  امید  بادبهر  کاری   در   ستیز   زندگیرونق و  وصل و طرّب بر دید بادشمع   روشن   در  میانِ   محفلیشعله ات روشن ، چنان خورشید بادسرنوشت هر باده ای ریزد به جامجامِ    نوشِ   زندگی   جاوید   باددر   سحرگاها...

ترانهء بیا مرا ببر ... ریتم ترانه = یکی یکی دو تا یکی یکی دو تا --- مرا مرا مرا – مرا مرا مرا بیا مرا ببر میون باغچه هابیا مرا ببر میون کوچه ها بیا مرا ببر بسوی رنگ خوش بیا مرا ببر به سمت بوی خوش

هزار قصه شنیدم ز بی وفائی تو مرا که جان و توانم ، بدست قصهء توست مرا ز نام تو این هستیم بجا ماند و گرنه نام خودم نامهء فراموشی است بیاد آنچه در آن خفته گشته نالهء عشق که ناله نالهء من ، از نهانِ فریادست پیام عهد وفا را دگر نمی خوانی مرا که عهد وفا نیست ، ز بی وفائی توست بیک پیالهء عشقت خراب میکده ام...

شمیم بوی ترا عاشقانه می آید نسیم فصل ترا هر زمانه می آید اگر به مُوسِم گل انتظارِ طولانی است دلم خوش است ز هوایت ترانه می آید بچشم نشسته مرا هر خیال روح انگیز چرا که خواستهء دل را بهانه می آید کبوتر کویت شدم ز بام لبت دریغ مکن که پی آب و دانه می آید ز چشم جان و دل گر لحظ

غزلی از مانی --- هشیار کسی باید کز عشق جدا گردد زین تیر بلایش را بر زخم سوا گردد در مرحلهء سختی دام است و هوای دل عشق آید و برچیند هوش غرق هوا گردد بیداری و هوشیاری در عشق ندیدی کس سهل است به دریائی افتاده فنا گردد جانا تو بده جامی تا رسم سَماع آرم مستانه کنم کاری ج

هزار قصه شنیدم ز بی وفائی تو مرا که جان و توانم ، بدست قصهء توست مرا ز نام تو این هستیم بجا ماند و گرنه نام خودم نامهء فراموشی است بیاد آنچه در آن خفته گشته نالهء عشق که ناله نالهء من ، از نهانِ فریادست پیام عهد وفا را دگر نمی